COPY AND PASTE OR CLICK

http://www.youtube.com/watch?v=XRVx0iaMb1M

DEDICATED
Temple primarily of       Lord Chandraprabhu of Jainism.
With two other temples of Lord       Shantinath and of Astapada.

LOCATED
Located on the Nagda  street of the Naliya town in Kutch, Gujarat, India.

CREATED
Built on the Fifth day of the  bright half of the month of Magh (Vasant Panchmi) in the year 1897 of the   Vikram era. this extremely splendid temple with sixteen large peaks and       fourteen pavilions

ART AND SCULPTURE

The beautiful carving on the   stones of this temple, is famous for its special workmanship. The glass  work is also very beautiful.
The sixteen peaks of this large temple,   brightly shine like a  heavenly residence.

E mail Courtsey:  Mahendra Vora

સંબંધોમાં અહમ કે વહેમ..બેય તમારી નબળાઈઓ દર્શાવે છે.   સ્નેહા પટેલ – અક્ષિતારક … Read More

via

‘તક’ આ બે અક્ષરોનો નાનકડો શબ્દ બહુ લપસણો અને સરકણો હોય છે. વળી મનમૌજીલો પણ ખરો. જીવનના કયા વળાંકે ક્યારે એ સામે ભટકાઈ જશે એનો કોઇ જ સમય કે ધારાધોરણો પહેલેથી નક્કી નથી હોતા. આપણે બસ આપણી સમજદારીના આંખ અને કાન ખુલ્લા રાખી સતત આપણી આજુ-બાજુ એની હાજરીની એંધાણીઓ શોધતા રહેવું પડે. સજાગ સાબદા રહેવું પડે છે અને જરાક પણ અણસાર આવે એટલે ચીલઝડપથી એનું પગેરું ચાંપીને ફટાક દેતાંક્ને એનો ‘થપ્પો’ કરી દેવો પડે છે. જરાક પણ ગફલત રહેવાનું ના પોસાય એમાં. જોકે સાચી તકો સમયસર સમજવી અને ઝડપવી એ સરળ નથી. અમુક સમયે તક જતી રહે ને આપણે બીજા જ જ રસ્તે તક્ને શોધતા ફરતા હોઇએ..

એક અમેરિકન લેખક હતા હોર્થોન. એમને પોતાની ગવર્નમેન્ટની સલામત નોકરીમાંથી એકાએક જ બરતરફી મળી. એ નિરાશાની ખાઇમાં ગર્ત થઈ ગયા. જીવનની કટોકટી ભરેલી આ પળોએ એમની વ્હારે આવ્યા એમના મિત્રતુલ્ય પત્ની. નિરાશાના વાદળોમાંથી આશાની રોશની શોધી કાઢી અને પતિના ટેબલ પર એક પણ અક્ષ્રરનો વાદ્-વિવાદ કર્યા વગર શાહીનો ખડીયો અને કલમ મૂકીને કહ્યું,
“ ઘણા વખતથી તમારા મગજમાં નવલકથા લખવાનો વિચાર રમતો હતો તો ઇશ્વરે હવે એ વિચારને પૂર્ણ કરવાની તક આપી છે. તો ઝડપી લો હવે.જે થયું સારા માટે જ થયું. “
હોર્થોને એ તક ઝડપી લીધી અને એમને પોતાની યાદગાર ક્રુતિ ‘ધી સ્કાર્લેટ લેટરનું’ સર્જન કર્યું અને એ પુસ્તક પોતાની પત્નીને સપ્રેમ અર્પણ કર્યું. આના જેવું સુંદર ઉદાહરણ બીજું કયું હોઇ શકે નિરાશામાંથી તક શોધીને એ તકનો યોગ્ય ઉપયોગ કરવાનું..!

તક અને મહેનત એ બેય ‘નસીબ’ નામના સિક્કાની બે બાજુ જેવી છે. દરેક માનવીના જીવનમાં અમુક તબકકે આ વાક્ય મોઢામાંથી સરી પડતું જ હશે કે,’અરે યાર…આટ-આટલી મહેનત કરીએ છીએ પણ શું થાય, નસીબ છે કે સાથ જ નથી આપતું. જીવનમાં આગળ વધવા એક જ ‘ચાન્સ-તક’ જોઈએ છે પણ એ હાથમાં આવતી જ નથી. મહેનત કરવામાં ક્યારેય પાછા નથી પડતા પણ તક હંમેશા ટપલીદાવ કરીને છટકી જ જાય છે શું કરવું આની અવળચંડાઇને હવે? ઘણા વ્યક્તિઓ બહુ જ પ્રેકટીકલ હોય છે.’અમે નસીબ બસીબમાં કંઇ નથી માનતા. મહેનત કરો મહેનત..તમને તમારા ભાગની મજૂરી મળી જ રહેશે. મહેનતના ફળ મીઠા જ હોય છે. તક બક તો આવે ને જાય..એવી ચિંતા નહી કરવાની’ જેવા સ્વસ્તિવચનો બોલ્યા કરતાં હોય છે. પણ એક વાર-બે વાર- ત્રણ વાર..બસ..મહેનતના ફળ પાક્યા વગર ટપ-ટપ જમીન પર પડવા માંડે અને નજર સામે જ ધૂળમાં રગદોળાઈને વેડફાતા લાગે ત્યારે જાત પરનો કાબૂ ગુમાવી, ધીરજ ખોઇને એ લોકો પણ રાતો રાત નસીબમાં માનતા થઈ જાય છે. ‘સાલ્લુ…નસીબ જ સાથ નથી આપતું..એક તક જોઇએ છે બસ..પછી જુઓ મારો સૂરજ કેવો મધ્યાન્હે તપે છે.’ પ્રારબ્ધ નામનો દેવ આવા લોકો પર સમય આવે રીઝે અને અણધારી રીતે જ કોઇ સોનેરી તક એમના જીવનમાં ધકેલી પણ આપે છે.પણ ત્યારે મુશ્કેલી એ આવે છે કે માણસો એ તકને સમજવા માટે અજાણ હોય છે.

આના સંદર્ભમાં એક જાણીતી વાત યાદ આવી. એક માણસને ભગવાન પર બહુ જ વિશ્વાસ હતો.એક વાર એ નદી પાર કરી હોડીમાં બેસીને શહેરમાં જતો હતો.રસ્તામાં ભયંકર વાવાઝોડું ફુંકાયું અને હોડી હાલક ડોલક થવા લાગી. એ માનવીને રસ્તામાં એક તૂટેલી હોડીનું લાકડું દેખાયું તો એણે વિચાર્યુ કે મારી રક્ષા કરનારો તો હજારહાથ વાળો બેઠો છે. મારે શું કામ આવા લાકડાની મદદ લેવી. મને મારા પ્રભુમાં અનહદ વિશ્વાસ છે. એમ કરીને એણે એ લાકડું જવા દીધું. તોફાન તો બંધ જ નહોતું થતું.ત્યાં પેલા માણસને એક તણખલું દેખાય છે તો પણ એ વ્યક્તિ ભગવાન જાતે આવીને એને બચાવશેની માળા જપતો બેસી રહે છે. છેલ્લે હોડી ડૂબી જાય છે અને પેલો માણસ ઉપર ભગવાન સમક્ષ ફરિયાદ કરે છે.’મેં તારી પર આટલો વિશ્વાસ રાખ્યો ને તું મારી મદદે ના આવ્યો. મેં તારી જોડે આવી અપેક્ષા તો નહોતી જ રાખી.’ ત્યાં પ્રભુએ કહ્યું,’હું બે વાર તારી મદદે આવ્યો..એક વાર તૂટેલ લાકડાના સ્વરુપે અને બીજીવાર તણખલાના સ્વરુપે. પણ તું સમજી ના શક્યો ને ફક્ત નસીબ અને શ્રધ્ધાના સહારે હાથ પર હાથ ધરીને બેસી રહ્યો. મળેલ તક સમજી ના શક્યો, ઝડપી ના શક્યો તો હું શું કરું? આમાં મારો વાંક ક્યાં?

આમ માનવી પોતાને કયા સ્વરુપે અને કયા સમયે તક રસ્તામાં ભટકાણી અને પોતે ક્યાં ચૂક્યા એ વાતોનું ધ્યાન આવે ત્યારે તો બહુ મોડું થઇ ગયું હોય છે. વધારામાં આ વેળા તો સાંપડેલી તક પોતે સમજી શક્યો નહીંનો વસવસો એને હેરાન પરેશાન કરીનાંખે છે.ચારેકોર જાણે ઘોર નિરાશાના વાદળો છવાઇ જાય છે. હતાશાની પળો એના દિલોદિમાગ પર કબ્જો જમાવી દે છે. અંદરોઅંદર તૂટતો જાય છે.
પણ એક વાત હંમેશા યાદ રાખો મિત્રો, આ દુનિયા એ ઉપરવાળાએ ગોઠવેલી એક ‘ઝીગ શો’ પઝલ ( નાના બાળકોની પૂંઠાના ટુકડાં જોડીને પિકચર બનાવવાની એક ગેમ)જ છે. એણે દરેકે દરેક પીસ એની યથાયોગ્ય જગ્યાએ ગોઠવીને જ આપણી આ જીદગી નામની ગેમ બનાવી છે. એક તસુભાર જેટલી ખોટ પણ ના હોય એની ગણત્રીમાં. બહુ અદભુત કલાકાર છે એ પણ. તમે બસ એની પર વિશ્વાસ રાખો. અખૂટ શ્રધ્ધા રાખો. આ તક ગઈ તો જાણે જીવન પતી ગયું કે અટકી ગયું જેવી નકારાત્મક લાગણીઓથી દૂર રહો. અરે આપણું જીવન તો જાત જાતની ભાત ભાતની તકોથી ભરપૂર છે. એક ગઈ તો બીજી નહી મળે એવું ક્યારેય ના વિચારો. બની શકે કે બીજીવાર કદાચ એનાથી પણ વધુ સારી તક તમારા નસીબના સિક્કામાં છપાયેલી હોય. માટે ફરીથી એક વાર સાબદા થઈ આંખકાન અને સમજશક્તિના દ્વાર ખુલ્લાં રાખીને મહેનત કરવાની લગન જીવંત રાખો.આ સડસડાટ સરકતી તકોની શું વિસાત કે તમારા હાથમાંથી ફરીથી છટકે? બસ તમારી મહેનત અને ઉપરવાળાના ન્યાયમાં શ્રધ્ધા અને થોડી ધીરજની જરુરત હોય છે.એ છેડા ભેગા થાય એ ક્ષિતીજની સીમાએ કેંઈ કેટલીય જાતની તકો હાથ ફેલાવીને તમારી રાહ જોતી’કને ઊભી જ છે. તો ઊઠો મિત્રો..રાહ કોની જુવો છો..મહેનત,,તક અને નસીબના ત્રિભેટે સફળતાનો સંગમ અચૂક થાય જ છે.જે તમારો બધો થાક ઉતારી કાઢશે. આખરે સફળતાનો, એમાંય રાહ જોઈ જોઈને, દિવસ-રાત એક કરીને મહેનત કરીને, તકોને સમજીને સદઉપયોગ કરીને મેળવેલ સફળતા તો જીવનની ગાડીમાં એકસ્ટ્રા માઈલેજ વધારી કાઢે છે.

- સ્નેહા પટેલ – અક્ષિતારક

http://akshitarak.wordpress.com/2011/09/05/tak-by-chance/

   માફીની આ મહેફિલમાં, કંઇ મસ્તી નથી હોતી
   ક્ષમાની આ સાધના, કંઇ સસ્તી નથી હોતી 
ખામવા અને ખમાવવામાં જબરજસ્તી નથી હોતી
 આપો દીલ શત્રુને તો વેરની હસ્તી નથી હોતી

We forgive all living beings and beg  from the bottom of our hearts without any reservation,

for the forgiveness from all living beings to whom we may have caused pain and suffering

in this life or previous lives, knowingly or unknowingly, mentally, verbally or physically.

MICHHAMI DUKKADAM !

Email Courtsey : Dr. MJ Kapadia

નથી ખબર કે કેટલો   અમારા માટે આદર
છતા રહે ભીની  અમારા વાત્સલ્યની ચાદર
ફરી વાર એક ‘મિચ્છમી દુક્કડમ’  કહી તમને
કરું ખાલી બસ અમારા સંવીત મન વાદળ

વર્ષ દરમ્યાન થયેલ મતભેદ  મનભેદ ન બને તેની તકેદારી રુપે “મિચ્છામી દુક્કડમ” કહી મત અને મન શુધ્ધી થતી હોય છે.ફક્ત આ માફી સાચા હ્રદયથી માંગવાની હોય છે.

E mail from Dr M J KapaDIa

Samvatsari Pratikraman Revised 08 03 11

Shree Navkarmantra View

શાંતિની શોધ અને પ્રાપ્તિ બહારથી અંદરની તરફ નહીં, પણ અંદરથી બહારની તરફ થતી પ્રક્રિયા છે. મનના કોઇ ખૂણામાં કંઇ વિખેરાયેલું હોય તો તેને એકત્રિત કરવું જરૂરી છે. ચાલો, આઠ દિવસનો અભ્યાસ શરૂ કરીએ. રોજની એક ક્રિયા નક્કી છે. જ્યારે પણ ભૂલો, ફરીથી શરૂ કરો…

પહેલો દિવસ સ્વીકૃત ભાવથી જીવો

તમારી પરિસ્થિતિ (તે ગમે તેટલી ખરાબ હોય) અને લોકો (જેમની સાથે તમે છો)ને તે જેવા છે, તેવા જ રૂપમાં સ્વીકાર કરો કારણ કે બીજાને બદલવાની કોશિશ કરવામાં તમે પોતે જ તમારી શક્તિ વેડફો છો. પહેલાં તમારી જાતને બદલો, તો પછી બધું આપોઆપ જ બદલાઇ જશે.

બીજો દિવસ આભાર માનો,આશીર્વચન આપો

જો તમને એવું લાગતું હોય કે તમારા લીધે બીજાને દુ:ખ કે નુકસાન થઇ રહ્યું છે, તો એવી વ્યક્તિને ખૂબ આર્શીવચન આપો. આનાથી તમારી અંદર અટકી ગયેલી હકારાત્મક ઊર્જાનો પ્રવાહ વહેવા લાગશે, ચેતના શુદ્ધ થશે. તમે તમારો પ્રેમ વહેંચશો, તો દુનિયાભરનો પ્રેમનો ખજાનો તમારા માટે ખુલી જશે.

ત્રીજો દિવસ એક દિવસમાં એક સંકલ્પ

જે લક્ષ્યને સૌપ્રથમ મેળવવા ઇચ્છતાં હો, સવારે ઊઠો ત્યારે સૌથી પહેલાં તમારી સંપૂર્ણ શક્તિથી મનોમન તેનું પુનરાવર્તન કરો અને એ પૂર્ણ કરવામાં લાગી જાવ. રાત્રે સૂતી વખતે સંકલ્પ પ્રાપ્તિ માટે શાંતિથી આંખો બંધ કરીને મક્કમ બનો. સંકલ્પ લેવાથી જ સંકલ્પશક્તિ વધે છે અને પછી એકાગ્રતા પણ તમારો સાથ આપશે.

ચોથો દિવસ ફરિયાદ ન કરો

મનોમન નક્કી કરો કે કોઇ પણ વ્યક્તિને કંઇ પણ બાબત અંગે ફરિયાદ નહીં કરો. કોઇ પ્રકારની અપેક્ષા રાખ્યા વિના તમારું કામ કરતાં રહો. પહેલા જ દિવસથી આવી ટેવ છુટી જાય એવું તો નહીં કહી શકાય, પણ ધીરે ધીરે તમે ફરિયાદ કરવાનું છોડી દેશો. તેની સાથે ધીમે ધીમે દુ:ખ પણ જતાં રહેશે.

પાંચમો દિવસ ક્રોધ ન કરો

જ્યારે પણ ગુસ્સો આવે, ત્યારે એને મનમાં થોડી વાર દબાવી રાખી માત્ર સાક્ષી બનીને પરિસ્થિતિને નિહાળો. ગુસ્સો તમને અંસતુલિત કરી દેનારી નકારાત્મક ઊર્જા છે. ગુસ્સામાં લોકોના હાથ-પગ અને શરીર ધ્રૂજવા માંડે છે તે આ બાબતનું ઉદાહરણ છે.

છઠ્ઠો દિવસ ખુશ રહો

મનમાં ખુશીની ભાવના રાખો. તમને થોડા જ દિવસમાં ખ્યાલ આવશે કે આ ખુશીના તરંગ અનેકગણા વધીને તમારા અંતર, ઘર, આસપાસના વાતાવરણમાં પ્રસરવા લાગ્યા છે. જ્યારે આપણે ખુશ રહીએ છીએ, ત્યારે ખુશી તેની પાછળ અનેક ખુશી લઇને આવે છે. ખુશાલીભર્યું મન તમારા માટે સુખના નવા દ્વાર ખોલી નાખે છે.

સાતમો દિવસ બસ એક મિનિટ

ઇશ્વર સાથે જોડાયા હોવાનો અનુભવ કરીને તેના પ્રત્યે આભારી બનો. ઇશ્વર સાથે જોડાવાનો અનુભવ શારીરિક શક્તિની અનુભૂતિ કરાવે છે. દિવસમાં એક મિનિટ માટે પણ પોતાના ઇષ્ટદેવનું નામ ઉચ્ચારવાથી માનસિક શાંતિ મળે છે.

આઠમો દિવસ સાક્ષીભાવથી જીવો

મનમાં સતત ચાલ્યા કરતાં વિચારોથી અલ્પિત રહેવાનો પ્રયત્ન કરો. મનમાં જે કંઇ વિચાર ચાલતાં હોય તેને સાક્ષીભાવે નિહાળો. શરૂઆતમાં ખ્યાલ નહીં આવે, પણ ધીરે ધીરે તમને પોતાને જ સમજાવા લાગશે કે કયો વિચાર સારો છે અને કયો ખરાબ? થોડા જ દિવસોમાં ખોટા વિચાર આવતાં અટકી જશે.

http://www.divyabhaskar.co.in/article/MAG-cover-story-madhurima-8-step-give-peace-2236577.html

“People are often unreasonable and self-centered. Forgive them anyway.
If you are kind, people may accuse you of ulterior motives. Be kind anyway.
If you are honest, people may cheat you. Be honest anyway.
If you find happiness, people may be jealous. Be happy anyway.
The good you do today may be forgotten tomorrow. Do good anyway.
Give the world the best you have and it may never be enough. Give your best anyway.

For you see, in the end, it is between you and God. It was never between you and them anyway.”

E mail Courtsey _ Vijay Dharia -Chicago